Oktober 2009

Maurice leeft zich uit op het circuit in Assen

"We hebben een super mooie morgen gehad op het circuit in Assen.
Na ontvangst met een kop koffie in het restaurant werd uitgelegd wat de bedoeling was van deze dag.
Alle race auto’s die klaar stonden hebben een versnelling. Maurice zijn linkerbeen is niet zo sterk als zijn rechter, dus daar kan hij niet in rijden. Dan moest er een andere oplossing gevonden worden. De privé auto van Eltjo is wel een automaat. Een hele grote Volkswagen Touareg. Dan moet hij daar maar in. Zijn auto werd voorgereden en Maurice kon met zijn rem en stuurtest beginnen.
Hij vond het helemaal geweldig in zo’n grote bak zelf rijden.

Toen hij dat onder de knie had ging hij het circuit op. Op de rechte stukken kon hij de 160 km halen. Het ging best hard (als je een 45 km autootje gewend bent.) Wij hadden niet verwacht dat hij echt plank gas zou gaan rijden, maar hij deed het toch maar mooi. “zo’n kans krijg ik zo niet weer,” zei hij.

Later kwam er ook nog een Ford Mustang bij. Echt een racemonster. Onze beide dochters en mijn man zijn daar nog een paar keer mee rond geweest. Maurice kon daar helaas niet in komen. De kuipstoeltjes waren te diep en de kooiconstructie zat in de weg. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Na zelf ongeveer 8 rondjes op het circuit te hebben gereden vond Maurice het welletjes. Hij kon niet meer. Zijn maag stond op z’n kop en hij was heel erg moe. Er was nog maar één ding: rustig naar huis rijden. Geen hobbels en scherpe bochten meer.

Uit eten was er ook niet meer bij. “ik krijg geen hap door mijn keel.” Na een uur rijden waren we weer thuis. Maurice kon moe en voldaan in zijn bed gaan liggen. We hebben wat patat opgehaald en ’s avonds hebben we thuis lekker chinees gegeten.

Hij geniet er nog steeds van na. Wij trouwens ook. Het was helemaal geweldig.

Iedereen heel erg bedankt. Het was super."

Groetjes,
Leo en Jonanda Mollink
Maurice
Muriël
Charnel